Aínda que tradicionalmente a música dos skinheads teñen as súas raíces no reggae, ska, Ola! ou punk, hoxe vemos que o movemento evoluciona e se o número de skinheads que escoitan rap é moi elevada.
Non temos a intención de poñernos en áreas que non nos pertence, pero vemos que tanto a escena skinhead, como o punk hardcore rap, ou ten varias orixes e modos de vida moi semellantes .
Por iso é bo para compartir experiencias, porque os rapces da rúa xuntos, batemos como un puño único. As dúas culturas urbanas aparecen durante os anos 70 nos barrios máis marxinados da clase traballadora de Londres e Nova York.
Ambos teñen as súas orixes en África e musicalmente as dúas culturas son baseadas en ritmos de reggae, un pouco de inglés mesturado con ritmos de rock que evolucionan para punk, hardcore e Oi! e outros R & B e funk e unha clara diferenza técnica para o desenvolvemento lírico.
O sentimento anti-racista está presente en ambas as culturas a partir das súas orixes, figuras clásicas como Laurel Aitken ou Tupac, son admiradas polo seu bo traballo.
Xustamente por mor das súas orixes, pero da clase traballadora protesta social marxinal e expresións da loita popular foi unha constante. Así, podemos atopar letras de cancións punk / hardcore / Oi! rap contra a opresión dos ricos ou explotación do traballo contra o racismo, ou de políticos anti-capitalistas.
Todas esas culturas están imbuídos de principio a fin e máis ou menos claras, como é o caso dun forte sentimento de esquerda.
Pero tamén se ven afectados polo mesmo mal que o resto da mocidade da clase traballadora e falta de conciencia apolítico, machismo, frívolo e / ou a banalidade en algunhas letras e actitudes. Para tratar de manterse fóra do movemento de tales actitudes, algunhas pistas preto da RASH ideal, xurdiu o que veu a ser coñecido como Rock proletaria internacional, que reúne bandas de todo o mundo baixo a premisa de difusión de forma organizada e sistematizadas as ideas do marxismo-leninismo revolucionario entre a clase traballadora.
Nucleo Terco (Madrid), Comintern 43 (Colombia)son algunhas das bandas que compoñen esta político-musical. Na mesma liña de divulgación de ideas revolucionarias, pero usando un estilo musical diferente, desta vez, o rap naceu en Francia, que agora se coñece como rap consciente. Orixinouse no interior da cidade de Saint-Denis, nas aforas de París, para fillos de inmigrantes e refuxiados políticos, defensores dunha conciencia política, social e militante do rap. Súas letras son referencias constantes ao aspecto anti-comercial do rap, anti-sexismo capitalismo, ou o internacionalismo abrangueu todas as unidades que están "en vermello e negro", é dicir, a unidade de acción cos comunistas e anarquistas.
Os textos das nosas cancións están cheas de referencias históricas á loita de liberación nacional, a loita social, a resistencia radical ao fascismo, loitando para prisioneiros políticos ... "(La K-Bine) rexeita, como o rock proletario a neutralidade política e da frivolidade dalgunhas actitudes de rap, chámase o gangsta rap ou calquera que sexa a forma en que as ideas capitalistas inflúen no potencial revolucionario do rap. Kenya Arkana, cos fillos de La K-Bine en Francia co seu selo Bboykonsian pode ser a mostra de maior destaque do rap consciente de que pode ofrecer, e que desinteresadamente participaron en festivais antifascista en Europa.
No millo Estado español aqueles miúdo, Corazón Kruder e algúns outros rappers poden seguir as mesmas liñas, aínda que menos organizada. A nosa intención é estender esa mesma forma de política social francesa establecemento escena española. Impulsar este tipo de actitudes responsables e facer a cultura punk anti-fascista e da pel para compartir a rúa cos nosos irmáns no rap.
Porque a verdadeira esencia destas cartas é materializar na realidade, ser coherente con eles e loitar todos os días e, xuntos, do barrio, a partir da mani agachamento ou anticapitalista recuperar algúns dereitos e dignidade que están determinados a roubar .
B-boy organizate e loita!
baflugo.blogspot.com
